تبلیغات
SOSOZ - زن و معلم - ارسال مطلب توسط استاد عزیز خانم دکتر زهره اخوان مقدم

من معتقدم بنیان های نظری توسعه پایدار بیش از همه در دست دو گروه است: خانم، معلم. (خانم ها و معلمان جامعه).
بحث های مختلف و متعددی درخصوص برتری یك جنس بر دیگری، میزان و نحوه شناخت دو جنس از همدیگر، حق و حقوق قانونی و شرعی در مقابل هم، رازهایی كه آقایان باید بدانند و رازهایی كه خانم ها باید بدانند و هزاران بحث دیگر. این نحوه دوآلیستی دیدن، از دیرباز اشتباه آدمی بوده و هست. مادرت را بیشتر دوست داری یا پدرت؟ نمونه ای ازین دوگانه بینی است. برای تبیین هر مسئله ای ابتدا باید چارچوب نظری یا دیدگاه فلسفی خود را مشخص كنیم. مثلاً‌ از دیدگاه دینی نگاه می كنیم یا از دیدگاه ماركسیستی یا از دیدگاه توسعه، روان شناختی، حقوقی و... دیدگاه كنونی من انسانگرایی(
Humanism) است. یعنی جدا از هر رنگ و مذهب و مكان جغرافیایی، به جوهره ذاتی وی می نگرم.
تاریخ بشری ساخته انسان (زن و مرد) است. گاهی قدرت اجرایی در دست یكی و گاهی در دست دیگری بوده است.(دوران های زن سالاری، مادرسالاری، پدرسالاری و...) به همین منوال گاهی محدودیت ها برای یكی بیشتر از دیگری بوده است. تجربیات و امكانات و فرصت ها برای یكی بیشتر از دیگری بوده است. اما در كل دو بال متمم و مكمل هم اند. انسان (چه خانم، چه آقا) محصول آموزش، تجربه، پردازش شخصی، وراثت و نیروهای غیرعادی است. پس آنچه كه اكنون هستیم بیانگر آن است كه زیر بارش چه نوع آموزشی (از خانواده گرفته تا مدرسه و همالان و رسانه و...) بوده ایم؟ چه تجربیاتی اندوخته ایم (شنیداری، دیداری، عملی و...)؟ خودمان چطور و چقدر توان تجزیه و تحلیل و تبیین و تفسیر و... داشته و داریم؟ نباید نقش وراثت و نیروهای غیرعادی (نه صرفاً ماورائی) نادیده گرفت. بنابراین زن امروز جامعه ما (همان همسر و خواهر و مادر و فامیل و همسایه و همشهری ما) محصول و برایند همین عوامل است و اگر مظلوم است مرد همان جامعه هم درآن نقش دارد و نباید زن را در یك جبهه دید و مرد را در طرف دیگر و نسبت به هم هزاران اما و اگر و شاید و حدس و گمان و بی ظرفیتی و... داشت. هفته زن، زمانی محدود برای یاداوری توانایی ها، نقش ها و قدردانی آنها توسط انسان (مرد و زن) است. به عبارت دیگر تبریك این روز و هفته تبریك به بشریت است. روز مادر اما سنگین تر و باارزش تر است. زیرا تبریك به زایش و پرورش در هستی است كه شامل عالم های مختلف بشری و نباتی و سماوی و... است.
در جامعه هر نوع آسیب، انحراف، كم و كاستی ممكن است وجود داشته باشد. چنان كه هر نوع شخصیت و برایند تربیتی مختلفی هم داریم. بكوشیم برای احترام گذاشتن به انسان و انسانیت. برای رعایت كردن حق و حقوق همدیگر. برای دست به دست هم دادن جهت پرورش و تربیت و آموزش نسلی بهتر و كم مشكل تر. هرچه زن عزیزتر باشد و قدر خود را بداند، به نظر می رسد كه آنچه از زیردست وی تحویل جامعه داده می شود نیز مفیدتر و باارزش تر خواهد بود.


 


 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر