تبلیغات
SOSOZ - شعر در فراغ استاد عزیزمان حضرت آیت الله مهدوی کنی- توسط استاد محترم آقای دکتر محبی

انّا لله و انّا الیه راجعون

ثلم فی الاسلام ثلمه لایسدها شی ابدا....

کوه را خاموش دیدم، سرو را در بادها

اشک و غم آمیخت با هم، در دل فریادها

غصه و درد و غروب عشق در چشمان ما

آه از این نامهربانی، داد از این بیدادها

ما به صبر و خویشتن داری اگر چه شهره‌ایم

صبر ما لبریز گردیده است زین رخدادها

سال‌های سال پیمودیم راه آسمان

دست در دست کسی چون بوذر و مقدادها

لحظه هجران تو آمیخت با رنجی بزرگ

با کدامین غصه باید ساخت در میعادها

در سکوتی تلخ، در بُهتی عمیق و دردناک

دانش آموزان تو هستند با اُستادها

بار الها مهدوی را با علی (ع) محشور کن

آنکه یاران را دهد در روز حشر امدادها

محمدتقی محبی


 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر